دکتر حسن عشایری عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران : " ... دکتر شخصی است که راست قامت آمد و راست قامت رفت. فرزانه ای بود که راه را نشان می داد بدون اینکه سد معبر کند. می درخشید بدون اینکه خمیره کند.تیز بود بدون اینکه ببرد...."
دکتر جعفر بوالهری عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران : " ... قریب به 20 سال از زندگی و وجودش و همه چیزش را برای کار در انیستیتو گذاشت. انستیتویی که ابتدایی ترین امکانات را در آن سال ها نداشت. او با تمام وجودش همه چیز را که بدون شک علم بود همراه با عشق و اخلاق و ارزش و معنویت و فرهنگ و همراه با هویت به دانشجویانش منتقل کرد.او با همکاری اساتید بزرگ دیگر و همکارانی که مثل او فکر می کردند،توانستند در این بیست سال با آن شرایط سخت روانشناسی را دچار تحول بزرگی کنند..."
دکتر یوسف کریمی عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی:" بهترین و طولانی ترین خاطره ای که من از دکتر براهنی دارم دوره ای بود که در تهیه واژه نامه روان شناسی با ایشان همکاری داشتم. مدت 4 سال هفته ای یک شب به منزل اجاره ای ایشان می رفتم. در آنجا ایشان سرپرستی تیم تهیه کننده واژه نامه را داشتند. در آنجا بود که تواضع علمی او به خوبی نمایان می شد. نظرات و پیشنهادات اعضای گروه را با خوشرویی مورد بررسی قرار می داد، و با اینکه بیش از 2000 واژه آن را خود وی قبلا و به تنهایی تهیه کرده بود، فقط به آوردن اسم خود به عنوان یکی از مترجمان مثل بقیه قناعت کرد و حاضر نشد امتیاز ویژه ای برای خود در نظر بگیرد ..."
دکتر گلزاری عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی : " ... نه حسود بود و نه اهل کینه و انتقام ... بدگویان خود را می بخشید و با دستگیری علمی از آنها در هنگام ضرورت آنان را شرمنده و شیفته خود می کرد... مرحوم دکتر براهنی در بند شهرت و نام نبود. گو اینکه با بی مهری های زیادی روبرو شد و ناخواسته و زود هنگام تن به بازنشستگی داد، اما سالها بعد که مجامع علمی به او روی آوردند و شاگردان با وفایش اینجا و آنجا موفقیت هایی یافتند حاضر نشد به صاحبان مال و مقام نزدیک شود و "گنج فناعت" را با " گنج دنیا" عوض کند ...."
..........
دهها نکته و گفته دیگر از اساتید و دانشجویان و همکاران دکتر موجود است و صد البته دهها نکته ایی که هنوز گفته نشده است. اما مهمتر از همه میراث گرانقدر اوست که خلاصه در آثار و کتبش نیست که مرام و منش و روحیه علم طلبی و مطالعه و غور و تفحصی است که به یادگار از او در وجود شاگردانش و همکارانش همواره زنده خواهد ماند و باعث اعتلای بیشتر روانشناسی در سرای ایران خواهد شد.
روحش شاد و قرین رحمت لایزال الهی باد.
راهش مملو از رهروان مشتاق باد .

